half jaar thuis

 

Vrijdag 21 september was het precies zes maanden geleden dat we zijn aangekomen op Schiphol. Een half jaar alweer, dat gaat snel. We hebben het erg goed met z’n drieen. Shan spreekt inmiddels vloeiend Nederlands (voor een 4 jarige). Hij is heel erg nieuwsgierig naar nieuwe woordjes. Alles wil hij weten, zoveel dat wij het af en toe wel een beetje afremmen. Op school gaat het erg goed en maakt makkelijk contact met de kinderen uit zijn klas. Hij vindt het erg leuk om met andere kinderen te spelen en vraagt dan ook regelmatig: “Kom jij een keertje bij mij spelen?”. Het is erg fijn om te zien hoe hij het naar zijn zin heeft. Zo nu en dan probeerd hij ons goed uit, dat hoort erbij! Wij zijn vooral erg blij en trots op hem. Afgelopen zomer zijn we een weekje gaan kamperen in de Ardennen en ook is hem en ons goed bevallen. Als we in de tent gaan slapen roept hij steeds: “Wat een feest”. Waar hij het allemaal vandaan haalt weten we niet en mede daarom zijn we zeer regelmatig verrast als hij weer iets “nieuws” zegt of doet.

Als we foto’s terug zien van een half jaar geleden en bedenken wat hij toen kon, vinden we het enorm bijzonder hoe hij letterlijk en figuurlijk is gegroeid.

3 maanden thuis

We hadden het idee dat er geen belangstelling meer was voor deze site maar hebben toch gehoord dat er nog op gekeken wordt, vandaar deze update.

We zijn 3 maanden thuis. Voor ons gevoel lijkt het veel langer. Dit heeft te maken met hoe vertrouwt alles voelt. Shan geeft de indruk dat hij het erg fijn bij ons heeft. Ook de oma’s, opa’s, tantes ooms, nichten en neven vindt hij erg leuk. Hij gaat inmiddels drie ochtenden naar school en na de vakantie full-time. Ook op school weet hij zijn draai goed te vinden.   

Shan begint al aardig in te burgeren (heeft sinds vorige week eindelijk een Nederlands paspoort). Eet bijna alles met ons mee (kaas alléén uit de oven) en vis onder de noemer “wit-vlees”. Shan kletst ons “de oren van de kop” (en wij die van hem) ook tijdens het eten en daardoor gaat het eten nog wat langzaam maar daar kunnen we nog wel wat aan doen. Met de de taal worden we nog dagelijks verrast. We waren gisteren, met de Gesink-tak, een dagje op stap geweest. Terug in de auto zegt hij ineens: “Was gezellig vandaag”. Op andere vlakken heeft hij wel wat achterstand maar we hebben het vertrouwen dat dat wel goed komt.

Vorige week hebben we een erg leuke dag gehad met de groep waarmee we de eerste reis naar China hebben gemaakt. Een deel van de groep hadden Shan nog niet gezien en wij twee van de jongetjes nog niet. Heel bijzonder om elkaar te zien en alle kinderen bij elkaar is echt geweldig.

Regelmatig heeft Shan het over China en zegt dat hij samen met papa en mama met het vliegtuig daarheen wil! Daar wachten we nog even mee.

Vier weken familie Koot

We zijn nu vier weken een gezinnetje en dat bevalt goed. Steeds meer komen we in het goede ritme. Shan moet nog veel leren maar wij misschien nog wel veel meer:). Als kersverse ouders van een jongetje van vier, die maak je niet zomaar van alles wijs. Vaak komen we pas later achter de logica die hij hanteert en die is minder ver gezocht dan wij vaak denken. Het is ook wel erg leuk als je met je eigen inconsequentie geconfronteerd wordt.

Hierbij weer wat foto’s van afgelopen dagen!

10 dagen thuis

Vandaag zijn we 10 dagen thuis. Shan is erg ondernemend en heeft elke dag veel te ontdekken. In huis kan hij eindelijk zijn rust een beetje vinden maar daar buiten is het nog moeilijk voor hem om zich op één ding te concentreren. Hij wil zo graag alles in zich op nemen. Het is aan ons om hem hier een beetje tegen te beschermen. Shan heeft erg veel energie. De dag is zo druk voor hem dat hij in ieder geval goed slaapt. Soms kost het wel wat moeite om in slaap te komen. Hij wil op dat moment nog van alles en heeft wat tijd nodig om een beetje rustig te worden maar zodra hij die heeft gevonden valt hij eigenlijk meteen in slaap. Al met al is het erg gezellig in huis!

Thuis

Woensdag zijn wij eind v.d. middag / begin v.d. avond aan gekomen op Schiphol. Voor Shan was de vlucht van ruim 9 uur wel erg lang. En het laatste uur werd hij heel huilerig. Wij hadden het ook wel gehad met dat “gezit” dus konden wij hem volledig bergrijpen. Na de landing was het allemaal weer goed en hij, en wij hebben erg genoten van het ontvangst van familie en vrienden. Hoe moe je ook bent, vergeet je op zo’n moment snel. En Shan had ook ineens een energie-vaatje weten open te trekken en ging vrolijk voetballen met zijn neven. De eerste dagen thuis is erg fijn. Je eigen omgeving en het heerlijke weer. Shan heeft het erg druk om alles te verkennen. Hij weet ook echt dat hij nu op het eindstation is, hij is veel relaxer. Natuurlijk krijgt hij nog dagelijks een enorme dosis aan nieuwe dingen binnen en trekt hij het soms even niet meer. Maar zodra hij ons huis weer instapt is alles weer goed, dat is zo fijn! Voor ons is ons huis vanzelfsprekend en hij laat merken dat hij hier ook helemaal op zijn gemak is. Dat vinden wij toch wel heel bijzonder. Hij vind het ook heerlijk om in zijn eigen bed op zijn eigen kamer te slapen. Hij slaapt veel beter in (goed in) dan in Beijing. Hoe het zich verder ontwikkeld weten we niet. Vandaag zijn we naar opa en oma geweest. Heel leuk met al die lammmetjes. Shan was ook hier helemaal op zijn gemak. Morgen naar de andere opa en oma. Hieronder een hele reeks foto’s van afgelopen dagen!

Bijna klaar om te vertrekken

Vandaag de laatste (hele) dag in Beijing. We zijn naar de Lama tempel gegaan en hebben nog lekker wat rond gelopen. Vanavond ter afsluiting in een zeer goed traditioneel restaurant gegeten met z’n allen. Het is nu hier 21.15 en moeten nog wel even inpakken. Morgen (woensdag) vertrekken we om 11.00 van het hotel. We vliegen om 14.30 en landen om 17.40 (als het goed is) op Schiphol, vlucht CZ 345.

Heerlijk om morgen weer thuis te zijn!

relaxed dagje

We hebben het vandaag  eens rustig aan gedaan. Jan begon de dag met buikpijn en was, net als ik een paar dagen geleden, goed aan de race! Dan maar naar de binnenspeeltuin  in plaats van de Lama tempel. Dat is voor Shan en ons geen straf. Jan had na een heel bescheiden ontbijtje wel zin om even mee te gaan en dat  beviel hem goed. De binnenspeeltuin zit op de derde verdieping van een warenhuis. De andere familie kwam er toevallig achter en dit bleef geen geheim. Hier in het hotel is geen speeltuin; wel een zwembad maar het is nog vrij koud en squashen en tafeltennissen zit er voor de kleintjes nog niet in. Dus zo’n speeltuin is helemaal te gek voor de kids. Hier kunnen ze lekker hun gang gaan, rondrennen, ballen schieten, draaimolentje in, trampoline springen etc.etc.  Je kunt er zelfs als ouders internetten terwijl je kind heerlijk aan het spelen is. Yule en Finn kwamen ook nog met hun papa en mama; samen spelen is ook heerlijk.

Vanmiddag hebben we alle papieren, met op de laatste pagina’s  een gelegaliseerd sticker!, van onze gids Amber teruggekregen.  In Shans paspoort is nu een visum geplakt voor Nederland. (China wil dat de adoptiekinderen met een Chinees paspoort over de grens gaan) In Nederland melden wij ons binnen 3 werkdagen bij onze gemeente om een Nederlands  paspoort voor Shan aan te vragen.

Nog even …en dan zijn we thuis met ons ventje!

Zoo & Chinese acrobatiek

Gisteren zijn we naar de Zoo geweest. Mooie dierentuin met o.a. panda’s, witte leeuwen en witte tijgers. Het was waterkoud en daarom hebben we het grootse deel van de dag in de Ocean doorgebracht (lekker warm) Wel anders dan in Arnhem. Arnhem heeft veel grotere basins. In Beijing heel veel kleinere. Zeker de moeite waard. In China is het ook allemaal wat kitischer. In Arnhem doen ze er alles aan om het er zo natuurlijk mogelijk uit te laten zien (en dat kan ik zeggen als duiker). De Ocean in Beijing is veel meer entertaiment. Wat we heel mooi vonden is dat er heel veel kwallen te zien waren in alle soorten en maten! Vandaag zijn we eerst met Shan naar zo’n speelpaleis geweest (boven in een warenhuis). Shan vind het prachtig. Vliegt wel van het een naar het ander, maar dat zal wel normaal zijn. Eind van de middag zijn we met z’n alle naar een Chinese acrobaten show geweest. Lang geleden heb ik het Chinees staatcircus el eens gezien en wedrom was het weer inrukwekkend. Steeds denk je, meer/hoger/spannender kan niet. Maar de Chinezen zijn de Chinezen en doen er telkens weer een schepje boven op!

We beginnen erg te verlangen om weer naar huis te gaan. En gelukkig is het bijna zover. Morgen krijgen we de laatste papieren van de Nederlandse Ambassade!

 

Hutong, silkmarket, speeltuin

Gisteren zijn we naar een hutong geweest. Dit is een oude Chinese wijk waar er steeds meer van verdwijnen. De plek waar wij waren was helemaal ingesteld op tourisme. Je kan je laten rondrijden. In ons geval moest de “fietser” wel af en toe af stappen om over een brug te komen. Erg mooi zo’n wijk. We zijn ook nog naar een traditioneel huis geweest. Hier zat een man flesjes te schilderen (aan de binnnen kant) met een super fijn (haak) kwastje. Voor Shan hebben we er een gekocht waar zijn naam in is gezet. Vandaag met z’n allen naar de silkmarket. Ik (Jan) word nooit zo blij van dit soort dingen. Een heel groot gebouw met 7 verdiepingen met allemaal waren: Zijde, sieraden maar ook vooral alle soorten (nep) schoenen, horloges, I-pads e.d. Uiteindelijk viel het nog mee. (normaal ben ik binnen 15 minuten niet meer te genieten). Karin was vanmiddag niet lekker, iets verkeerd gegeten + vermoeidheid zorgde er voor dat zij even in het hotel is gebleven. Ik ben samen met Shan naar een hele kleine, maar leuke, speeltuin geweest, met allerlei (oude) electrische auto’s enzo. Shan vond het best spannend. Ik denk dat hij niet vaak op iets of in iets heeft  gezeten dat “uit zichzelf” (voort) beweegt. Het autootje op de foto had allemaal knopjes op het dashboard die hij zo boeiend vond dat hij steeds overal tegen op knalde omdat hij vergat vooruit te kijken. Ook het sturen met een stuurwiel snapte hij niet goed. Later zat hij op een soort moter dat ging beter. Van de week gaan we nog wel een keer. Hij vond het wel prachtig.

Olympisch dorp

Gisteren zijn we naar het Olympisch dorp/stad geweest met zijn drieen. Was lekker rustig en erg gaaf om te zien wat de Chinezen hebben gebouwd. Alles in China is groot, dat werd gisteren ook weer duidelijk. Waanzinnige konstruktie’s. Ik had al eerder het een en ander gezien op Discovery. Shan vond het ook allemaal wel best, zolang hij zijn “roze” bril maar op heeft, net als mama. Shan zit in zijn symetrische periode. Wil van alles twee. Twee autootjes (van Lego, precies hetzelfde) twee pennen, twee brillen en gisteren avond heb ik voor hem ook maar twee vorken gekocht. Op elke vork moet dan eten en tergelijkertijd de mond in, erg wonderlijk. Als hij zo wil eten, vinden wij dat (voorlopig) prima.